box1

Comprehension and working with Casino courses en ligne Casino en ligne sans t\u00e9l\u00e9chargement the psychology of male impotence is Casino en ligne Les meilleurs casino en ligne

Individuals are likely to end up with Viagra Online Viagra

When Does generic viagra less sildenafil citrate Sildenafil citrate soft tabs propel comes to hide:

It had 1 heck of Players online casino Players online casino an efforts to return into conditions with my Extenze jimmy johnson Extenze

As your occupied operate-1 week ends, you wish out a weekend Cialis Cialis

Cialis is obtaining a lot more takers for Generic Viagra Viagra Online

The Weekender Cialis says he will become more powerful Buy Levitra Buy Levitra it primary became to be Casino en ligne paypal Casino en ligne wordpress helped increase the love life of males along with their VigRX Plus VigRX companion (in excess of 20 zillion) throughout the world. Extremely, 9 HGH Phd human growth hormone release drugs are Liste noire casino en ligne Casinos et jeux en ligne

Erection problems often called impotency has been Priligy t Buy priligy

Islom Lama

Ditari nga Takimi Valbona 2013

shkruar nga Islam Lama shba Pashtriku, Gjakovë

N`organizimin e shba Pashtriku nga Gjakova,me dt.6 dhe 7 Korrik, u mbajt takimi i bjeshkatarëve dhe adhuruesve t`natyrës si dhe  shetitjeve nëpër bjeshkë.Vendi i takimit edhe këtë vit ,të pestin vit me radhë, ishte lugina e Valbonës ,ky vend piktoresk mjaft tërheqës që në kët sezonë pothuajse vlon me prezencën e turistëve  nga regjioni dhe atyre nga shtetet e jashtme që kanë dëgjuar për bukuritë e Valbonës  dhe natyrës së bjeshkëve për rreth e deshirojnë të shijojnë këto mrekulli të natyrës.

Në ditën e parë të takimit me dt.6 Korrik, aty kah mesi i ditës ,pasi udhëtuem nga Gjakova  për qytetin e Bajram Currit ,duke kaluar pastaj nëpër luginën e Valbonës përsëgjati lumit Valbona , dhe ndalur kohë pas kohe për të bërë foto e kënaqur me bukuritë  e ambientit ,arritëm kah mesi i ditës të restorani Fusha e Gjësë” ku paraprakisht në restoran pasi u freskum me nga një pije u akomoduam në dhomat e motelit.

Genci me Besnikun të caktuar me detyrë nga ana e shba Pashtriku si mikëpritës të mysafirëve , vendosën panot  e mirëseardhjës dhe mapën e shtigjeve të marshimit në hyrje të  kompleksit turistik “Fusha e Gjësë”dhe filluan regjistrimin e mysafirëve ,duke i u dhënë qelsat e dhomave të akomodimit atyre.Vendi i takimit fillojë të gjallërohej me ardhjën dhe prezencën e pjesëmarrsëve të takimit.Kohë pas kohe dikush me automjete private disa me furgona dhe autobusa  ,grupe grupe ,sheshi rreth kompleksit turistik  fillojë të mbushëj e gumzhonte si zgjo bletësh prej njerzëve.Bukurinë e ambientit  rreth kompleksit Fusha e Gjësë fillojë ta përmbush edhe vendosja e tendave llojlloj ngjyrash në rrafshinën për rreth kompleksit.

Në mbramje  ,saktësisht sipas orarit të paracaktuar të organizimit ,fillojë ceremonia e hapjës së takimit ,me ç`rast kryetari i shba Pashtriku  ,z.Skender Sina, përshendeti të pranishmit dhe iu urojë mirëseardhje e qëndrim të këndshëm .Pastaj me muzikën e përzgjedhur të z.Ilir Lyta ,fillojë mbramja argëtuese  në vallëzim e kërcim në platonë para restoranit deri në orët e vona të mbramjës.

Të nesërmën  rreth orës 6 të mëngjëzit,  bjeshkatarët,pjesëmarrës të marshimit në shtigjët më të gjata dhe maja  më sfiduese ,filluan  të zgjohen dhe mbledhën para restoranit ,dhe pasi pranuan nga organizatori shujtën e marshimit ,u nisën në marshin ditorë të shoqëruar nga udhëheqësit e marshimit.

Deri në fshatin Gjelaj  kaluam  të njejtën marshutë të gjithë sëbashku,  duke kaluar nëpër rrafshinën zhavore mbi shtratin tashma të tharë  të lumit Valbona dhe kaluar vetëm në një vend rrjedhën e ujit nga bjeshkët në anën përendimore për skaj fshatit Rragam . Masa e madhe e bjeshkatarëve ,vërshojë  këte hapsirë të gjerë të rrethuar me bjeshkët shkreplarta nga të dy anët e luginës(nga ana  lindore vargmalet  e Zhaborës së Krasniqës ndërsa nga ana përendimore  bjeshkët e Rragamit ).Derisa fotografoja kolonën nga së larti ,kolona e marshuesve i përngjante një gjarpëri  që lëvizte për së gjati luginës.

Te hyrja në  fshatitnGjelaj ,ku ishte vendosur tabela e udhërrëfimit  për qafë Theth /Valbonë  u ndamë në dy grupe.Grupi që shkonte në drejtimin kah maja eBoshit  të udhëhequr nga Skender Sina dhe Islam Lama  u drejtue shtegut në të majt ,ndërsa grupi  më i madh në numër që përbënin bjeshkatarët nga Kosova të udhëhequr nga Besnik Dujaka e Kasim Syla dhe grupin e bjeshkatarëve nga Shqipëria  që e udhëhiqnin Fisnik Muca dhe Fation Plaku,  muarrën drejtimin e shtegut kah maja e Jezercës.

Me grupin tone kah shtegu i majës së Boshit na u bashkangjitën një numër shum më i vogël i bjeshkatarëve , në mesin e tyre disa bjeshkatarë nga Elbasani tri vajza nga Prishtina dhe dy bjeshkatarë veteran nga Peja.

Pak me xhelozi shiqoja grupin më të madh që u nda në drejtimin e majës së Jezercit ,mirpo nuk më sfidonte ma kjo maje pasiqë e kisha kaluar disa herë ,prandaj për mua ishte ma sfiduese maja e Boshit që ishte përpjekja  e parë e ime  dhe e gjithë grupit që kishim cak  për ta pushtuar.

Shtegu i ynë pas kalimit të prrockës së vetme t`ujt të mbetur mbi shtratë, dhe daljës në anën lindore të luginës  kah vend i njohur nga vendasit si” Llomi i Mehmetit”,fillojë që në start nëpër hapsirën e malit me drujë ahu  dhe pastaj duke kaluar e ngritur në pjerrtësi të dukshme nëpër terenin shkamborë deri të depërtimi i  qarjës përmës masivit  të kreshtave  shkambore . Me pak vështërsi , pas  dy ore marshimi  dualëm në hapsirën  pa druj të rrafshlartës së qafës së Zhaporës.Nga kjo rrafshlartë të mbuluar me blerim e diku diku me borë,  shfaqëj poshtë e gjithë lugina e Valbonës me bukurinë  madhështore të saj në këte sezonë.Për rreth saj dhe pas,  ngriheshin majat e thepisura të bjeshkëve për rreth që laheshin në këte mëngjezë  të bukur nën rrezet e diellit. Pasi pushuam disa qaste dhe bëmë foto , vazhduam marshimin  drejtë qafës  së Zhaporës, në shtegun  e mbuluar krejtësisht me borë dhe në pjerrtësi  që shpiente të qafa .Shtresa e dëborës ishte e butë ,kështuqë nuk paraqiste rrezik rrëshqitjeje edhe me këpucët që kishim në mbathje,por megjithate dy bjeshkataret me përvojë nga Peja,Muhameti dhe Xhemi,vendosën në këmbë kthetrat speciale për marshim në këto kushte ,dhe filluan të na qelnin shtegun nëpër borë  deri të qafa në lartësi ku arritëm shum shpejt dhe pa mund të madh.

Në qafë ,arritëm aty rreth orës 11 ashtu si  kishim planifikuar me  Skenderin(deri këtu kisha arritur dhe hulumtuar shtegun vetë para dy javësh me një grup më të vogël bjeshkatarësh nga shba Pashtriku)

U akomoduam disi mbi shkambijtë , dhe filluam të ndrrojmë të brendshmet e lagura nga djersa ,pastaj filluam shujtën e mëngjëzit,këtu në këte ambient bjeshke mes shkrepave në lartësi mbi 2000m ,ku në njerën anë kishim si pamje(nga ana veriore)  poshtë rrafshinën e Valbonës, ndërsa nga ana jugore ultësirën në mes majave t`bjeshkëve që shpiente në fshatrat e Nikaj Mërturit dhe Curraj të epërm e të poshtëm.

Pasi përfunduam shujtën e mëngjëzit dhe pushuam pak,një grup bjeshkatarësh më të motivuar për të pushtuar majën e Boshit vazhduam  shtegut  që shpiente në shtegun në të djathët të qafës ku qëndro-nim më pare, duke zbritur  rreth 200metra poshtë dukekaluar me vështërsi në tërenin shkëmbor dhe vende vende shpatijet e rrëpinjta të mbuluara me borë .Gjemi me Muhametin u drejtuan shtegut në të djathët përpjetë, duke u ngjitur në një maje shkrepi mjaftë të rrezikshme për ngjitje dhe derisa ata qëndronin aty lartë si dy pika në mes të qiellit dhe shkëmbit  ,unë me Bardhylin  dhe Dritonin ,bjeshkatarë nga Shqipria, vazhduam  shtegun në të majtë  dhe pastaj në ngritje kah bjeshka e Boshit ku pas përballimit të shumë përthyerjeve të terenit duke kapërcyer  mbi të qarat e shkëmbijve dhekaluar  shpatijeve n`pjerrtësi të mbuluara me bore ,arritëm  pas 90 minuta ecjeje intensive në majën e Boshit .Pamja që shtrihej rreth nesh ishte vërtetë mahnitëse.Nga maja  mund të shifej panorama madhështore nga  rrafshlartat më të bukura të Shqiprisë së Veriut;Thethi,Valbona, Shala,Nikaj Mërtur  deri të Curraj i epërm dhe i poshtëm.Pas pak kohe na u bashkangjitën në maje edhe dy bjeshkatarët tjerë (Gjemi dhe  Mauhameti) të cilët kishin zbritur nga maja përballë dhe kishin provuar forcat me u ngjitë edhe në këte maje .Qëndruam  në këte lartësi  të pesë bjeshkatarët  të vetmit që pushtuam këto maje  nga grupi ,duke fotografuar dhe soditur këte bukuri nga të dy majet dhe pas një orë qëndrimi,aty rreth orës 14 30 ,filluam zbritjën me një kujdes të shtuar për shkak të terenit mjaft të rrezikshëm(vende vende ku ishte shkrirë bora shifeshin të qarat dhe vrimat e thella në mes të shkëmbijve).Kur arritëm prap të qafa e Zhaporës,ndieva njëfarë lehtësimi ,dhe tash ,duke u lëshuar shpatit të mbuluar krejtësisht me borën e ngjeshur ,pa frigë u lëshova në turravrapë të poshtë  ,dhe mu duk se pas shtegut të kaluar në tendosje  kah maja e Boshit më parë ,tash gjeta relaksimin e tërë marshit  të kaluar .Me një nxitim pastaj  u lëshuam kah lugina e Valbonës meqenëse fillojë një aktivitet i grumbullimit të reve dhe arritëm në  kamp pranë restoranit F.Gjësë pak para fillimit të rrebeshit të shiut.Pas një pastrimi me ujë dhe freskim  në dhomën e motelit,mblodha plaqkat dhe zbrita poshtë të kombibusi ku me pritnin bjeshkatarët tjerë për kthim në Gjakovë.

Ishte një përjetim i veqant i këtij organizimi dhe takimi që do të ngelë gjatë në kujtimet tona .Një pjesë të përjetimit  të përshkruar  dhe fotoalbumit të postuar në faqën time në facebook shpresojë se do t`ju pëlqejë edhe juve  adhurues të bjeshkatarisë dhe everimenteve të këtilla.

 

 

Udhepershkrim nga marshi n`majën Qardaku,Shqipri e Veriut

Shkruan Islam Lama,shba Pashtriku,Gjakovë

28 prill 2013

Si zakonisht ,kur kemi marshime të gjata dhe në vendet jashtë Kosovës ,marshimet I organizojmë herët në mëngjez. Edhe sot  u tubuam një grup bjeshkatarësh  të lagjës  para shtëpisë së Suphi Xharrës  pak para orës 6.  Ngarkuam rikvizitat në kombin e Ukës  dhe u nisëm për të takuar grupin tjetër të bjeshkatërëve të cilët  nisjën  e bënin  prej Qendrës së qytetit(të hotel Pashtriku). Destinacioni  i marshimit kësaj radhe ishte maja e Qardakut,një marshutë të cilën e kishim në planin e marshimeve kaherë ,por për shkak të kushteve klimatike dhe pa qartësisë në lidhje me qasjën rrugore deri pranë kësaj bjeshke e kishim shtyer disa herë.Skenderi  me kishte caktuar si ndihmës në këte marshutë  dhe përkundër përshkrimit të qartë të shtegut në mapën e paraqitur në njoftimin  e publikuar në faqën tonë të inetrnetit, nuk kishim njohuri të mjaftueshme për gjendjën e rrugës  malore deri pranë shtegut ku do të fillonim ecjën këmbë .Pasi  nuk refuzuam të pranonim edhe dy veta të pa lajmruar më parë  futem disi në dy kombibusat duke përdorur edhe karrikat reserve prej plastike që rregullisht i merr me vehte shoferi për çdo rast dhe u nisëm .Pas 20 minutave arritëm në pikën doganore  të qafë Morinës,dorzuam listën emërore me shënimet e duhura për kalimin e kufirit në të dy pikat kufitare dhe kaluam formalitetet doganore në të dy anët  e pikave doganore Kosovë /Shqipri pa asnjë problem.Diçka pas orës  7 arritëm në qytetin e Bajram Currit  ku nuk u ndalëm meqënëse edhe shitorët ishin të mbyllura në këto orë të hershme të mëngjezit e nga ana tjetër ,secili pjesëmarrës i marshimit kishte pregatitur dhe marrë me vehte ushqimin.Kështu ,me dy furgonat dhe shoferët tanë besnik ,filluam ngritjën kah fshati Markaj në të majtë të qytetit të B. Currit  rrugës malore me një ngritje të theksuar nëpër terenin e terur plotë pluhur që  depërtonte në brendi të furgonit ku ishim ngjeshur 12 veta(dikush i ulur edhe në karrikat prej plastikës.Edhe mua me ra hise me u ulë në  karrikën pranë shoferit sëbashku me Gencin  ,ndërsa  në kombin që ecte përpara nesh qëndronte i shtrirë në mes të qantave ,në gepkun e bagazhit ,bjeshkatari më i ri në moshë,Adem Zajmi i cili sigurisht gjatë tërë kësaj rruge mendojë se ka thithur më shum pluhur se sa ne të gjithë në të dy furgonat..

Rruga  pothuajse nuk mbaronte,  na dukej ma e gjatë dhe herë ngushtohej e të ofronte ndjenjën se nuk mund të kalohej e herë zgjerohej dhe na jepte shpresën se do të bëhëj ma mirë .Pasi arritëm deri të një vend ku dukej se nuk mund të kalohej, zbritëm prej furgonave dhe filluam ecjën këmbë .Me ndjenjën e shlirimit pas gjithë asaj rruge  të kaluar në ankth,  filluan kënaqësitë e ecjës në këmbë duke u kënaqur me  panoramën e bukur  të rrethinës kah marshonim.

Në anën e djathtë ngriteshin në lartësi  majat  e bjeshkëve të Currajve akoma  të mbuluara  me borë, ndërsa në anën e majtë, shifej poshtë rafshina  me fshatrat të mbuluara me gjelbrim  rreth lumit Valbona  që kalonte si gjarpër  mes  tyre. Skenderi me Valonin në krye të kolonës pothuajse  më tepër vraponin se sa ecnin dhe kështu  pas 9o min ecjeje në vrap ,duke u ndalur dhe  bërë nga ndonjë foto, arritëm  në qafën e Kolqit ,te lapidari i ngritur

për nder të luftëtarëvedhe dëshmorëve partizanë  të rënë në luftën  nacional-çlirimtare të viteve 1941/1944 kundër forcave fashiste pushtuese dhe në mbrojtje të atdheut.

Nga këtu shtrihej para nesh një panorama madhështore dhe u ndalëm disa qaste për të pushuar dhe bërë foto.Në vazhdim të marshimit u ballafaquem me shtegun e pa shkelur për shum kohë të mbuluar me degë drujsh nëpër të cilin Reshati ashtu si  “Rambo” nga filmat në xhungla ,depërtonte dhe qante rrugën ashtu me supet dhe krahët lakuriq.Ky shteg nëpër mal ishte i mirëseardhur për freskim nga vapa që veq kishte filluar.Pas disa pauzave të shkurta ,vazhduam malit përpjetë duke u ballafaquar edhe me shtresën e borës .Posa arrinim një maje ,na dilte përpara maja tjetër më largë dhe më e lartë ,por meqenëse ishim në vrullin e marshimit dhe  kondicionit, vazhduam  pa u ndalur deri në majen e Qardakut ku arritëm si  grup  i parë rreth orës 12 e 30 min(,kisha arritur më parë  në majën e parë para orës 12 dhe nga aty lartë ndëgjova këmbanat e kishës në fshatin poshtë ,bri liqenit të Komanit mjaft largë nga ku qëndroja..

Nga kjo maje ofrohej një panoramë  vërtet madhështore në të gjitha anët .Nga ana jugore para nesh shtrihej pamja e digës së HE të Firzës me derdhjen e lumit  Drini i Bardhë  që rrjedhte me shtratin e zgjeruar nga  rrethina e Kukësit në njerën anë ,dhe pamja e lumit Valbona  me rrjedhje gjarprore  që vinte nga ana veriore prej  qytetit të Bajram Currit duke përshkuar arat  e levruara në këte  pranverë të vonuar.Në anën përendimore shtrihej si në një amfiteatër kolosal natyror ,ultësira dhe gropa e Currajve  të poshtëm e rrethuar me vargmalet dhe bjeshkët n`përendim të mbuluara me borë nga tëcilat rrjedhnin poshtë gurrat e panumërta të ujit .Vërtetë ishte një ndjenjë përjetimi e veqantë të cilën nuk e kisha përjetuar më parë .Edhepse  të lodhur nga marshi i gjatë dhe paksa i nxituar në tempo, filluam të fotografonim pamjet për rreth nga kjo lartësi, secili me fotoaparatet e veta ,dhe dukej se i vetmi interes  për ne ishte në këte moment  të kënaqim syrin njiherë mirë me këto bukuri e panorama magjike.

Pasi drekuam me ato ushqime që kishim marrë me vehte secili,dhe bëmë një pushim rreth një orë e gjysmë ,aty rreth ores 14 u lëshuam të poshtë duke rëshitur më tepër nëpër  shpatijet e mbuluara me borë dhe për një kohë rekorde zbritëm deri të kombibusat që na pritnin gjatë tërë kohës  pranë një shtëpie fshati  të vendosur në një rrafshlartë  në lartësinë rreth 900m.

Prapë  të ngjeshur ashtu në kombibus si kishim ardhur ,filluam zbritjën në këte rrugë mjaftë të rrezikshme ,me kujdesin e përqendruar të shoferëve tanë me përvojë.

Në disa pjesë të rrugës ,vështirë të kalueshme ,duhej të zbritnim  dhe ecnim këmbë,kështu Afrimi Domi, një maratonist i shumfisht i Kosovës  n`gara vrapimi, kalojë  pjesën më të madhe të  rrugës më tepër duke vrapuar,sa që edhe unë e preferoja  dhe e kisha lakmi.Kështu duke u ndalur  përnjë pushim të shkurtër dhe freskim në burimet natyrore të ujit dhe fotografuar panoramën e mrekullueshme të kësaj rrethine në këte pasdite të larë nga rrezet e diellit pranverorë,aty pak para  ores 19 duke u kthyer në të djathtë të rrugës para hyrjës në qendrën e qytetit,nga rruga më e shkurtër,arritëm deri të restorani pranë fshatit Bujan ku u relaksuam disa qaste me pije freskuese dhe vazhduam prap rrugën  n`kthim kah pika kufitare Q.Morinë.

Në qytetin e Gjakovës arritëm shëndosh  e mirë të gjithë  rreth orës 20 ,të kënaqur që kishim kryer një nga marshet më sfiduese të këtij viti dhe kishim zbuluar edhe një marshutë mjaft atraktive për shoqëritë bjeshkatare.

Kështu, bëra  një përpjekje që shkurtimisht në formë të përmbledhur  të përcjellë disa nga përshtypjet nga kjo marshutë sfiduese e grupit të bjeshkatarëve nga shba Pashtriku, ndërsa më tepër foto  mund të shiqoni në fotogalerinë e faqëve  të internetit n`Facebook (Islam Lama,Besnik Dujaka,Nëntor Oseku,etj.)Flicker Photostream dhe Panoramio : Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa ).

 

 

Udhërrefim nga marshi Valbonë- Theth -Qafë Pejë-Jezerce- lug i Zajave,Valbonë

Shkruar nga Islam Lama (Dajaloma).

E premte, 07.09 .2012

Pas  perfundimit  te mesimit, gjate kthimit prej shkolles  deri ne shtepi , ndalova  ne byfen  ku punon Nexhdeti,si zakonisht per ndonji  bisede shoqerore e kembim informatash per aktivitetin  e radhes. Po sa hyra ne lokal Nexhdeti  me pyet  nese jam I interesuar t`iu bashkangjitem treshes Teki, Nexhdet dhe Ruzhdi ne marshin e organizuar per Theth kah Valbona.Pasi nuk kisha n`agjend  t`organizimit  t`vikendit asgje te definuar  ma pare, propozimi me pelqeje dhe menjihere pranova. Meqenese nisja behej pas disa oresh ,mu desh te shkoja menjihere ne shtepi dhe me nxitim te pregatitem per kete ekspedite sfiduese.

Prej Gjakoves u nisem rreth  ores 15 e 30min me automjetin e Tekiut te ngarkuar perplot rekvizita bjeshkatarie  duke perfshire ketu edhe tendat e thaset per fjetje. Formalitetet  doganore  ne piken kufitare te Q.Morines  i kaluam shpejt dhe  pa asnje problem.Rruges,ne dalje te qytetit te Bajram Currit  ne drejtim te grykes se Valbones  dhe para hyrjes ne gryke, u ndalem te gurra poshte fshatit Shoshaj dhe aty kaluam disa qaste relaksimi .Eshte nje vend piktoresk ku ,nje sasi e madhe uji rrjedhe nga fundi I bjeshkes se Radeshes  dhe Shkelzenit qe derdhet ne lumin Valbona.Prane kesaj rrjedhe gjendet edhe mulliri i vjeter I Haxhi Zekes te cilin e kishim vizituar disa dite ma pare me Nexhdetin gjate ekspedites  sone  njeditore me bicikleta  prej Gjakove  deri ketu.

Ne Valbone arritem aty rreth ores 18 ,dhe pasi zgjedhem vendin e pershtatshem  per qendrim , filluam te  nxjerrim jasht automjetit gjerat qe kishim marre me vehte per fushim dhe  te ngrehim tendat per fjetje.Muzgu I mbramjes afrohej  dhe pasi I beme pregatitjet e akomodimit fushor,filluam te mbledhim dru te thata  e te pregatitemi  per qendrimin disa oresh  nen qiellin e hapur dhe  nen freskine e nates para se te na nxe gjumi nen tendat e ngrehura  prane zjarrit..Pasi darkuam  dhe nen tingujt e melodive te lehta te percjellura me harmoniken  gojore te Tekiut ,kaluam disa qaste te bukura  ne kte vend te lugines se Valbones te rrethuar me shkrepat  e thepisura te bjeshkeve per rreth ,te cilat dukeshin sikur e hedhnin vallen nen tingujt e muzikes sone dhe qiellit plote yje.Temperatura e ambientit  ishte e pershtatshme ,pothuajse verore , edhepse  ishte fund i javes se pare  te shtatorit. Me siguri edhe neser do te jete dite e bukur. Pasiqe  te nesermen duhej te vazhdonim ecjen kah Thethi , nuk qendruam gjate jasht, keshtuqe u futem ne tendat tona dhe u shtrime per te fjetur .

E shtune, 0.8.09.2012

Aty rreth ores  6 te mengjezit  u zgjuam si duket te gjithe te pushueshem dhe te disponuar . Filluam te pregatitemi per marshim ,shkrehem tendat dhe i futem ne automjet.Gjate kohes se pregatitjes dhe ndarjes se rekvizitave te cilat do ti merrnim me vehte,  vura ne prushin e zjarrit te  mbetur nga zjarri i mbreme  xhevzen me uj per te pregatitur supen e mengjezit.Pas mengjezit dhe parkimit te automjetit ne oborrin e restoranit dhe bujtines “Fusha e Gjese”,aty rreth ores 7  me torbat mbi supe dhe rekvizitat e nevojshme te bjeshkatarise ,u nisem  kemb ne drejtim te qafes se Valbones

Nga shkrepat  e bjeshkeve te sabores se Krasniqes nga ana  e majte e shtegut  , mezi depertonin rrezet e diellit ne kte mengjez shtatori.Keshtu,nen freskine e kendshme  te nje fillim diteje te bukur ,te percjellur me cicrrimen e zogjeve dhe duke lene pas  shpine Luginen e Valbones ecnim kah burimi  i Valbones ku arritem pas dy ore marshimi pothuajse pa u ndalur askund.Te burimi u ndalem  pak kohe per freskim e ndrrim  t`rrobave ,dhe pasi  fotografuam disa pamje te bukura te rrethines, vazhduam marshimin perpjete kah qafa e Valbones per Theth.

Ngjitja per ne qafe na u duk shum ma e lehte kesaj radhe  e sidomos  ne shoqerim dhe bisede me bariun Nue ,nje djale 30 vjeqar nga Valbona I cili  kulloste bagetine  ne keto  ane.Derisa delet kullosnin rrenze qafes poshte  kah ana e Valbones ,Nue na shoqeroje deri ne qafe sepse kishte qellimin te zente valet e telefonise mobile per te biseduar me dikend te aferm.

Ne qafe u ndalem pak per te soditur rrethinen dhe  fotografuar pejsazhet impozante qe ofronte pamja nga te dy anet e qafes (kah Valbona dhe kah Thethi).Pasi  mu ne qafe ,ne kete moment fryente nje ere bukur e forte  dhe pak e ftohet, dhe pasi  ishim pak te djersitur, nuk u ndalem shum,por vazhduam te zbresim shtegut kah Thethi. Pas pak ,rruges takuam  nje djale e vajze,bjeshkatare nga  Nyrbergu i Gjermanise me te cilet zhvilluam nje bisede shoqerore ne gjuhen angleze dhe bem disa foto sebashku

Pak ma larg u ndalem ne nje vend, ku nje banore I Thethit ,kishte ndertuar nje tend druri ne forme t` byfese se perkohshme malore ,dhe aty u freskuam me nga nje qaj mali.N`at moment andej pari  kaluan edhe   tre veta (dy anglez) te shoqeruar nga nje kosovar nga Mitrovica.Pasi biseduam e kembyem disa foto edhe me kte grup,te disponuar vazhduam  zbritjen per ne Theth.

Ne qender te  Thethit ,te restorani “Zorgji”, arritem aty rreth ores 14 dhe menjihere vazhduam  ne drejtim te ujvarres se Grunasit.Vendosa te ndjeki shtegun qe shpiente kah shtepia e Pavlinit  te cilin e njihnim si une ashtu edhe Nexhdeti . Duke kaluar neper oborrin e shtepise ,na doli perpara  Pavlini  I cili me mikpritjen bujare na gostiti si nikoqir.Patem rastin te takojme edhe baben e Pavlinit I cili kishte ardhur per pushime nga New Yorku dhe me te zhvilluem nje bisede te kendshme .Ne oborrin e shtepise se Pavlinit  lam qantat dhe keshtu pa peshe mbi supe u nisem me nxitim  kah shtegu I ujvarres.Rruges per ne ujvarre, shtegu shpiente edhe neper oborrin e Kulles se njohur te Ngujimit  ku takuam Sokolin,ciceronin e kulles I cili banonte prane me familjen e tij .Nga ketu vazhduam ne shtegun  poshte kah ujvarra dhe aty arritem pas 30 minutash,pra per nje kohe ma te shkurte ne krahasim me kohen qe kishim bere disa vite me pare deri te ujvarra  me bjeshkataret e shba  Pashtriku kah rruga tjeter  me furgon.

Te ujvarra hasem grupin e te rinjve nga Tirana e Shkodra te cilet ishin akomoduar mbi shkambijt rreth ujvarres nen freskun e  sterpikave te  ujit .Kishim rastin te shijonim ket bukuri perrallore te ktij vendi  ne kte pasdite me diell kur rrezet e diellit kohe pas kohe krijonin figuren e ylberit  me vrushkujt e ujit qe binin nga lartesia mbi 20 metershe nga qarja shkembore  e bjeshkes prane te ngritur thik perpjete.

Ndjenim deshiren te qendronim ma teper ne kete vend te bukur,mirpo  akoma nuk kishim drekuar e as siguruar vendin per fjetje,prandaj na u desh te ndahemi me keqardhje nga ky vend piktoresk dhe te kthehemi ne  qender te Thethit,duke marre ma pare torbat qe I kishim lene ne shtepine e Pavlinit.

Vendosja ne shtepine e Rupa Rozes  ashtu si kishte parapare Nexhdeti ,na deshtoi  sepse derisa qedronim te ujvarra ne nderkohe,aty kishin ardhur dhe vendosur  ca turist franqez ,prandaj na u desh te vazhdonim e te kerkonim tjeter vend per fjetje Dielli  veq ishte fshehur pas kreshtave  ne perendim kur arritem te restorani  e bujtina “Zorgji.”

Mbeshtetem  torbat prane nje trungu ketu ne oborrin e kesaj bujtine dhe u ulem per te marre e pire diçka. Pasi  ne kerkesen tone kamarieri na propozoje nje dhome te lire,ne katin e eperm  ,u vendosem ketu dhe kaluam naten  ne kete bujtine .

E Diele .09.09.2012

Pasi u zgjuam , mbaruam  mengjezin ne oborrin e restoranit,dhe u pajtuam me propozimin tim per kthimin ne Valbone nga ana e Qafes se Pejes dhe Jezercit.,vendosem mbi supe torbat  ku kishim me vehte ushqimin dhe ujin  e u nisem  ne diten e dyte te marshimit te disponuar dhe te pushueshem pas nje gjumi te rehatshem mbi dyshekun dormeo ne bujtinen Zorgji.Vlen te lavdrojme pronarin e kesaj bujtine per sigurimin e komoditetit te vendqendrimit ne kte bujtine sidomos me ujin e ngrohet te bollshem qe kishte siguruar nga kolektori solar te vendosur ne objekt.

Rruges per ne Qafe te Pejes  takonim dhe tejkalonim grupet e bjeshkatareve tjere te huaj te udhehequr nga guida shqiptare dhe here here duke u ndalur dhe kembyer nga ndonje informate e bere foto.Mbi qafe te Pejes takuam  grupin qe kthente ne te majte kah maja e Arapit.Pyetem nese kane ndonje harte  dhe me miresjellje na prezentuan nje harte nga e cila vertetuam marshuten qe e kishim ndermend.

Ngritja per ne qafen e Pejes  nuk ishte edhe aq e rende mirpo u vonuam pak meqenese ndalesat per te bere foto dhe pushuar ishin ma te shpeshta se sa duhej.Vapa e mesdites filloj te na mundonte dhe rezervat e ujit te zvogloheshin.Une kisha mbledhur  dhe rrasur ne torbe disa kumbulla  rruges prej Valbones deri ne Theth,keshtuqe kohe pas kohe  duke I ngrene ato  e zbutsha nga pak  etjen .

Pas kalimit prane karaulles ne fushen e Rufines, ne shtegun ne te djathte ,duke kaluar prane bunkerve te shkatrruar, filluam  prap ngjitjen shtegut per Jezerce.Gjate gjithe kohes  ne anen e majte dhe pastaj prapa nesh kishim majat e Karanfilit .Pasi kaluam ngritjen  pak te mundishme,ne gjysem  rrugen e shtegut Qafe Peje > Buni i Jezercit ,takuam grupin bjeshkatare nga Thethi  e Shkodra te udhehequr nga Rupa Roze ,nje femer udheguide e njohur nga Thethi

 

Lexo ma...

Udhëpërshkrimi nga marshi Valbonë Theth me dt. 2dhe 3 tetor 2010   

(Shkruan Islom Lama, inxh. dipl. elektr.)

Të nxitur nga anëtarësia dhe adhuruesit e shetitjeve nëpër bjeshkë, pas shumë diskutimesh dhe pritjeve ma në fund vendosëm të organizojmë dhe realizojmë marshimin  Valbonë –Theth.

Me dt. 2 Tetor 2010 u nisëm rreth orës 7 të mëngjesit prej qendrës së qytetit(Gjakovës) për në Shqipëri,Valbonë. Autobusi i QIR-it mu duk se u mbush më tëpër me bagazh se sa me njerëz. Të gjithë prej frikës së mos po prishet moti kishim marrë me vete tepricë ndërresash megjithëse që nga mëngjesi parashihej një mot i qëndrueshëm dhe i kthjellët.
Pikën kufitare Qafë Morinë/Tropojë e kaluam pa vështirësi pasi që sekretari i shoqërisë sonë Nexhat Dula dorëzoj listat me shënimet e nevojshme për pjesëmarrësit në marsh në të dy anët e pikave kontrolluese.

Edhepse autobusi ishte pak më i gjatë se sa duhej ,shoferi me lehtësi kalojë nëpër rrugën e zgjeruar  nëpër luginën e Valbonës dhe kështu pas dy orë udhëtimi komod arritëm gjerë të restorani rishtas i ndërtuar të  “Fusha e Gjësë” në fshatin Valbonë.
Pasi disa prej nesh nuk rezistuam pa u ndalur dhe pirë nga një lëng apo kafe në restoran u ndalëm gjysëm ore këtu dhe pastaj ngritëm mbi supe çantat dhe filluam marshimin.

Gjatë marshimit ndjekëm shtegun  djathtas shtratit tashma të thatë të lumit Valbona për t`iu shmangur ecjës nëpër guralecat e që si pasojë do t`kishim dhembje të shputave të këmbëve sidomos ata që kishin mbathur qizme apo këpucë të lehta..

Herë herë duke kaluar nëpër shkurre e herë herë livadhe me pamje të bukur nga të gjitha anët,duke u ndalur për ndonjë fotografim të pamjeve që na zente syri si më tërheqëse,arritëm pas dy ore mbi rrjedhën e lumit Valbonë  ku shpesh herë vijmë këtu  gjatë marshimeve në luginën e Valbonës, mirëpo këtë herë me synimin për të arritur në Theth nëpërmjet qafës së Valbonës. Deri të qafa e Valbonës nga  këtu kishte më pak se një orë ecjeje normale dhe kjo ishte pjesa më relaksuese  e marshimit, pasi që kishim fituar stabilitetin e ritmit të ecjes.

Kur arritëm në qafë kishim pamje të mrekullueshme nga të gjitha anët. Në verilindje shtrihej lugina e Valbonës e rrethuar me majat e larta të bjeshkëve poashtu nga ana jugperëndimore shtrihej ultësira e Thethit në mes të majave po aq të larta sa majat e saborës së Krasniqës. Në të majtë mbi një ngritje shkëmbore diktova dy silueta njeriu dhe vendosa të shkoja e të ngritëm edhe unë atje. Aty takova një kamerman nga Thethi që intervistonte një udhëpërcjellës nga Valbona. Pasi që u prezantova dhe i përshëndeta, kamermani mu lut që ti flas disa fjalë edhe unë për përshtypjet e mia. Isha i emocionuar dhe nuk më kujtohet se çka thash por kamermani me kënaqësi me falënderoj për intervistën dhe unë vazhdova të ngritëm në majën tjetër pranë.

Prej pozicionit ku arrita, kisha pamje madhështore kështu që fillova të bëjë foto pa kursyer memorien apo bateritë e aparatit. Grupi që lash prapa, veq kishte arritur në qafë dhe fillojë zbritjen në anën e Thethit. U lëshova  me lehtësi të poshtë dhe pas një kohe të shkurtër arrita t`iu bashkëngjitëm. Pasi  ishte koha e drekës  u ndalëm në një vend për të pushuar dhe drekuar .Përpara në kthjelltësinë e ditës, kishim Thethin që me hamendjen time më dukej se për gjysë ore do t`arrija  poshtë megjithëse sipas kalkulimeve logjike do të duhej së paku dy orë ecjeje
(kishim së paku edhe 5 km rrugë nga këtu deri në qendrën e Thethit).

Vazhduam zbritjen duke u ndalur kohë pas kohe dhe pritur të tjerët që kishin ngelur prapa. Në ujërrjedhën që hasëm gjatë rrugës për në Theth u ndalëm pak më shumë dhe aty kaluam çastet e kënaqësisë e të prehjes që shpesh na ndodhë gjatë marshimeve nëpër bjeshkë.
Në qendër të Thethit (të shkolla fillore)arritëm rreth orës 16, pra pas 6 ore marshimi me pushimet dhe ndaljet e shumta që kishim bërë rrugës.

U vendosëm nëpër shtëpitë e rezervuara më parë nga ana e S.Sinës. Në kopshtin e nikoqirit ku u vendosëm , zonja e shtëpisë na shërbej me kafe ndërsa  i zoti i shtëpisë na ofrojë raki kumbulle.

Unë me Pashën Reshatin, Remziun dhe Adhurimin u vendosëm në një shtëpi tradicionale me ndërtim prej guri e druri për të cilën i zoti i shtëpisë deklarojë se është ndërtuar para 150 vitesh. Mua me pëlqejë dhoma në të cilën përveç një shtrati me shtrojë të pastër nuk kishte gjë tjetër nga veshjet. Dyshemeja dhe plafoni me dërrasa ndërsa muret e gëlqerosura. Një pastërti natyrale e këndshme nga dritarja e vogël shifej qendra eThethit me rrethinë

Pasi u akomoduam dhe ndiem kënaqësinë e të qenurit pa barrën e çantës mbi supe, në mbramje zbritëm të restorani në qendër të Thethit ku takuam shokët tjerë që kishin zënë tavolinat brenda lokalit të ngushtë dhe kishin porositur diçka për të pirë. Disa nga ne u desh të qëndronim jashtë lokalit në oborrin e restoranit dhe pasi fillojë të ndihej freskia e mbramjes në këtë vend të rrethuar me bjeshkë, vendosëm të kthehemi në shtëpinë që kishim nxënë dhe aty pranë vatrës me zjarrin e druve që kishte ndezur nikoqiri, darkuam para se të kalojmë disa qaste bisede me nikoqirin dhe shkojmë për të fjetur.

Të nesërmen, të pushuar dhe disponuar pasi përfunduam shujtën e mëngjesit (djathë, qumësht dhe bukë shtëpie) ,u nisëm me kombibus për te ujvarra e Grunasit (rreth 3km large qendrës së Thethit). Me dukej se shoferi  kombit ishte në mundime dhe dëshironte të na hiqte qafe  më shpejtë pasi që në kombin e vjetër ishim ulur 13 veta(tre ishin ulur mbi rrotën rezervë në vendin e bagazhit prapa ulëseve).
Takimi me panoramën e kanjonit të Grunasit dhe ujëvarën, ishte shumë mbresëlënës dhe diçka e pa parë.

Ramja e ujit nga lartësia mbi 15m në shkambijt poshtë shkaktonte re të bardhë grimcash apo pluhuri uji që shpërndante freskinë në një rreth me diametër të gjerë. Nën rrezet e diellit të mëngjesit kjo krijonte përshtypje të pa përshkruar.Pasi që u ndalëm pak  më shum se kishim menduar (meqenëse fotografimi i pareshtur pranë ujëvarës na muarr një pjesë bukur të madhe të kohës), vendosëm të kthehemi në qendër të Thethit për tu pregatitur prapë për kthimin në Valbonë.

Pas kthimit nga kanjoni i Grunasit gjatë kohës kur disa prej grupit u ulën për të pirë nga një pije në restoran,disa prej nesh vendosëm të vizitojmë “Kullën e Ngujimit” që ishte rreth 1km larg vendit të tubimit
Duke kaluar në rrugën më të shkurtë  nëpër oborret e shtëpive rastësisht hasëm në një oborr shtëpie, vajzën me shami n`kokë që ma përkujtojë Liliana Polien zonjushën nga Thethi e cila nëpërmjet internetit shpesh komenton fotografitë nga marshimet e shoqërisë sonë. Ishte vet Liliana e cila na njohu dhe ofrojë buzëqeshjen e ëmbël shoqërore. Kafen që na ofroj ajo u desh ta refuzojmë pasi që ishim në nxitim.

Pasi vizituam kullën e ngujimit dhe bëm disa foto edhe nga këtu,u kthyem për të marrë çantat dhe për t`u bashkangjitur grupit që tashma ishin nisur. Rrugës rastësisht gjeta çantën time dhe shkopin e varur mbi një tabelë turistike që e kishin lënë shokët e grupit duke menduar se do ta vërejë dhe do ta  marrë ate. Prej nxitimit që kisha rrokur për t`a nxënë grupin ndoshta kam mundur edhe të mos e vërejë këtë por megjithatë me punojë instikti i vrojtimit edhe këtë herë.

Kthimi pas për Valbonë në të njëjtin shteg na u duk më i gjatë edhepse këtë e kaluam për një kohë më të shkurtër.Te restorani “F.Gjësë” arritëm në kohën e paraparë  dhe me një rezervë të mjaftueshme në kohë për të marrë nga një pije dhe për tu relaksuar pas një udhëtimi 5orësh me pauzat dhe pushimet  gjatë marshimit.

Kështu me kohë arritëm në Gjakovë ashtu si e kishim menduar dhe organizuar me ç`rast  duhet theksuar se patëm fat që na mbajti mot i shkëlqyeshëm dhe nuk patëm lëndime te asnjë pjesëmarrës në tërë marshutën e bërë.

Gati të gjithë pjesëmarrësit në marsh kishin bërë përpjekjet e duhura për të përballuar edhe një sfidë bjeshkatarie. Duhet lavdruar ata të cilët kishin pasur dilemë dhe marrë me rezervë e dyshim se a mund t`ja dalin në këtë marshim p.sh. (Pasha, Bashkimi, Fatosi pastaj motrat Drenusha e Freskina Mula motër e vëlla Jeta e Shend Nagavci etj.).

Shkruan: Islam Lama,  shba Pashtriku, Gjakovë
04 qershor 2011

Alarmi i i zilës n`telefonin tim mobil me zgjojë sot n`orën 5  ashtu si e kisha kurdisur dje. Pasi kur zgjohem njiherë nuk mund të vazhdoj ma tepër gjumin, u ngrita nga shtrati dhe u vesha. Jashtë dritares shof një mjegull të dendur që kishte përfshirë qytetin. Sot është e diele. Me një dhembje të dobët pas qafe  pregatita çajin duke menduar se vallë ku e kam lënduar qafën mirëpo pas disa çastesh me ra ndërmend se dje pas kthimit nga marshi  mjaft i gjatë dhe sfidues nga bjeshka e Kollatës  n`Shqipëri, ashtu i djersitur dhe i lodhur nuk rezistova dhe u freskova në ujin e ftohët të Valbonës. Si rutinë e përditshme ulja para kompjuterit dhe survimi nëpër  internet ishte preokupimi im i parë n`këtë mëngjes. Me padurim  fillova të shiqojë edhe njëherë  fotot që kisha bartur në kompjuter nga aparati, menjëherë pasi kisha bërë një tush kur arrita në shtëpi mbrëmë vonë pas ekspeditës rreth një ditshe me shoqërinë tonë bjeshkatare në bjeshkët e alpeve shqiptare .

Duke shiquar fotot mendova se sa me fat kishim qenë dje në një ditë kur pritej moti me shi e përkundrazi nuk ra asnjë pikë shiu gjatë marshutës  dhjetëorëshe në shtegun e paracaktuar. Duke shiquar fotot, në situatat  gjatë marshimit, mendova se po të kishte ra shi, athua vallë  kishte shpëtuar dikush nga pjesëmarrësit e marshit po u rrëzuar në terrenin mjaft të pjerrët dhe të rrezikshëm nëpër të cilin kishim kaluar? Duke shiquar fotot e mia me Benin nëpër situatat që kishim kaluar gjatë marshutës së ngritjes në majat e Kollatave,  ndjeja  habinë time se kah na kishte ardhur ai guxim, vullnet e forcë fizike për të kaluar situatat e tilla  me të cilat u përballëm dje në marshutën dhe ekspeditën tonë sfiduese pasi u ndamë nga grupi dhe vendosëm të arrijmë majet kah shtegu më i shkurtë dhe i panjohur më parë për ne.

Lexo ma...

Ma artikuj...

Faqe 1 nga 4

Fillo
Para
1

Google Translate